Poprzednia płyta była, jak mówi Tori,  „dźwiękową opowieścią", opowieścią o duszy Ameryki, „z punktu widzenia kogoś, w czyich żyłach płynie krew rdzennych Amerykanów".
      Tori Amos - córka kapłana kościoła metodystów, rozpoczęła swoją przygodę ze śpiewem w kościelnym chórze, aby następnie przenieść się do Los Angeles i tam koncertować w klubach.
      „The Beekeeper" to spojrzenie na świat oczami chrześcijanki, która dostrzega w teraźniejszości zaburzenie pojęć takich jak siła,  wiara, czy związek międzyludzki. Jej utwory to poetyckie opowiadania o życiowych problemach, ludzkich wartościach i charakterach, które często pod wpływem tragicznych 

wydarzeń ulegają przeobrażeniom. Sama piosenkarka w przeszłości doświadczyła podobnego losu, o którym nie będę wspominała. Moim zadaniem jest przedstawienie piękna jakie wypływa z głosu wokalistki i jej fortepianu, a nie plotkowanie i rozkładanie na czynniki pierwsze jej życiowej tragedii. Tori Amos jest skomplikowaną artystką, której nie zrozumie się po szybkim wysłuchaniu prawie całej dyskografii, jej twórczość jest jak kopalnia złota, którą powoli się odkrywa. Niestety, część osób słucha czegoś lub kogoś, żeby zaimponować towarzystwu, nie zdając sobie sprawy z tego, że traci całą magię wypływającą z muzyki.

      Twórczość 42-letniej amerykanki jest przekrojem przez problematykę ludzkiej egzystencji . Często baśniowo nucone historie są tak naprawdę dramatem człowieka. Refleksyjne i delikatnie 

wyśpiewywane słowa z biegiem utworu potrafią przybrać ton rozpaczliwie wykrzykiwanej prawdy o losie, który może każdego z nas negatywnie zaskoczyć. Nie łatwo jest rozgryzać metaforyczne zdania w jej utworach. Każdy z nas przecież odczytuje treści dzieła sztuki na swoją „potrzebę duchową". Podobnie jest z analizą wiersza czy interpretacją obrazu. Dla mnie twórczość rudowłosej piosenkarki jest galerią wypełnioną barwnymi pejzażami, w które wplecione są sceny rodzajowe burzące sielankową atmosferę. 

Anielski głos Tori - odważę się tak napisać -  jest w niektórych utworach z najnowszej płyty wspierany przez irlandzkiego wokalistę Damien'a Rice'a,  np. w „The power of orange knickers" . Artystka niejednokrotnie zapraszała do współpracy cenionych kolegów po fachu. Trent Reznor 

z Nine Inch Nails towarzyszył jej w takich piosenkach, jak „Past the mission" i „Precious things" a o Maynard`zie z zespołu Tool wyraziła się, że jest jej przyjacielem, do którego dzwoni gdy czuje się okropnie, by śpiewał jej kołysanki. Nie tylko w studio nagraniowym, ale także poza nim, Tori przyjaźni się z wieloma artystami grającymi cięższą muzykę, których - jak stwierdziła - społeczeństwo uważa za diabłów, książąt ciemności,  a w rzeczywistości są oni „czuli, wrażliwi, zaczytują się w literaturze".

Tori wraz z Maynard`em z grupy Tool 

     9 marca tego roku piosenkarka gościła w Warszawie i wystąpiła w studiu im. Agnieszki Osieckiej w radiowej „Trójce". Natomiast dwa lata wcześniej odbył się jej koncert w poznańskiej „Arenie" . Niestety, nie udało mi się uczestniczyć w tym wspaniałym widowisku, ale mam wielką nadzieję na to, że Tori Amos niebawem przyjedzie do Polski z koncertem, i będę mogła - jak stwierdziła moja przyjaciółka, której dane było podziwiać występ artystki -   „przeżyć katharsis".